Witamy na stronie Centrum Terapii Mowy i Ruchu

Logopeda Anna DErlatka   mgr Anna Derlatka – właścicielka Gabinetu Logospec, neurologopeda kliniczny, logopeda, terapeuta wczesnej interwencji logopedycznej, pedagog specjalny, terapeuta ręki, terapeuta miofunkcjonalny.

       Ukończyła dzienne, 5- letnie studia magisterskie na kierunku pedagogika specjalna, specjalność logopedia na Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie oraz studia podyplomowe z neurologopedii klinicznej z wczesną interwencją logopedyczną na Uniwersytecie Medycznym we Wrocławiu. Jest także absolwentką Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego (studia I-go stopnia na kierunku zdrowie publiczne).

       Od wielu lat pracuje jako neurologopeda. Doświadczenie zawodowe zdobywała prowadząc diagnostykę i terapię zaburzeń mowy u dzieci w wielu warszawskich poradniach, szkołach masowych, specjalnych i integracyjnych, przedszkolach, żłobkach i centrach terapeutycznych. Od ponad trzech lat pracuje w Klinice Neurologii (Oddział Neurologii, Oddział Udarowy, Oddział Rehabilitacji Neurologicznej) Mazowieckiego Szpitala Bródnowskiego, gdzie zajmuje się diagnostyką i terapią zaburzeń mowy u osób z uszkodzeniami ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego. Pracuje z pacjentami po udarach, urazach czaszkowo – mózgowych oraz z pacjentami z chorobami neurodegeneracyjnymi (tj choroba Parkinsona, choroba Alzheimera, Stwardnienie Rozsiane, Stwardnienie Zanikowe Boczne, Miastenia i wiele innych).

       Z pasji do wykonywanego zawodu stworzyła Gabinet Logospec – miejsce w którym kompleksową opieką logopedyczną/neurologopedyczną otaczani są zarówno mali pacjenci, jak i osoby dorosłe. W gabinecie świadczone są usługi z zakresu szeroko pojętej logopedii, pedagogiki.

       „W swojej pracy wykorzystuję interdyscyplinarną wiedzę oraz holistyczne i indywidualne podejście do pacjenta. Specjalizuję się w diagnostyce i terapii zaburzeń mowy tj afazja, dyzartria, dyslalia (seplenienie, reranie, kappacyzm i inne), opóźniony rozwój mowy. W procesie diagnostyczno – terapeutycznym najważniejszy jest dla mnie człowiek i do Jego indywidualnych potrzeb dostosowuję wszelkie oddziaływania usprawniające funkcjonowanie”. 

Kursy i szkolenia:

  • Kurs I-go stopnia „Integracja Sensoryczna”, PSTIS, Warszawa 2015,
  • Kurs „Terapia ręki – wspomaganie pisania i umiejętności grafomotorycznych”, Warszawa 2015,
  • Kurs „Terapia miofunkcjonalna” Warszawa, 2018,
  • Kurs PJM poziom A1, PZG, Warszawa 2017,
  • Szkolenie „Metody badania zagrożenia dysleksją”, Warszawa 2015,
  • Szkolenie „Stymulacja mechanizmów lewopółkulowych”, Kraków 2014,
  • Szkolenie „Symultaniczno – sekwencyjna nauka czytania”, Warszawa 2014,
  • Szkolenie „Terapia Neurobiologiczna”, Warszawa 2014,
  • Szkolenie „Diagnoza i terapia dzieci z opóźnionym rozwojem mowy”, Polski Związek Logopedów,
  • Warszawa 2014,
  • Szkolenie „Diagnoza i terapia dzieci zagrożonych dysleksją w wieku przedszkolnym”, Busko Zdrój 2014,
  • Szkolenie „Programowanie języka dla dzieci z zaburzeniami komunikacji
  • (niesłyszących, autystycznych, z afazją)”, Kraków 2014,
  • Szkolenie „Skuteczność terapii jąkania u dzieci. Możliwości terapii w Polsce
  •  i na świecie”, Toruń 2015,
  • Szkolenie ” Zastosowanie elementów strategii PNF w terapii logopedycznej osób z uszkodzeniami OUN”, Wieliczka 2015,
  • Akademia dysfagii, 2016,
  • Warsztaty ” Diagnoza i terapia logopedyczna osób z uszkodzeniem prawej półkuli mózgu”, Kraków 2016,
  • Warsztaty „Świadomość ciała w pracy nad głosem” Warszawa 2015,
  • Warsztaty „Sukces z logopedią medialną” Warszawa 2015,
  • Konferencja naukowo -szkoleniowa „Norma i zaburzenia komunikacji językowej w kontekście edukacyjnym”, Warszawa 2016,
  • Konferencja naukowa „Neuromowa- człowiek widziany okiem neuropsychologa i neurologopedy”, Warszawa 2015 – współorganizacja,
  • Konferencja naukowo – szkoleniowa „Neurodegeneracje 2016 – diagnostyka i terapia pacjentów z chorobami neurozwyrodnieniowymi – współpraca neurologa z neuropsychologiem, psychiatrą oraz koncepcje patogenetyczne” Kraków, 2016; udział w warsztatach „Warianty choroby Alzheimera (amnestyczny, wzrokowy, językowy, czołowy)”,
  • Konferencja „Interdyscyplinarne aspekty neurorehabilitacji osób dorosłych” Wieliczka 2015,
  • IV Ogólnopolska Konferencja „Mufa lata. Zaburzenia mowy wieku przedszkolnego” Lublin, 2014,
  • XXIII Zjazd Polskiego Towarzystwa Neurologicznego, Gdańsk 2017; udział w warsztatach „Zespoły Otępienne”,
  • XX Kongres Polskiego Towarzystwa Neuropsychologicznego „Mózg, język, zachowanie. Ujęcie interdyscyplinarne.”, Kielce 2017,
  • i wiele innych.

———————————————————————————————–

 

Zapraszamy serdecznie!

Obraz1-1024x669.png

biofeedback warszawa
Źródło: materiały własne autora

Czym jest EEG- biofeedback?

Neurofeedback opiera się na dwóch podstawowych założeniach. Po pierwsze, aktywność elektryczna mózgu odzwierciedla nasz stan psychiczny, po drugie – tę właśnie aktywność możemy trenować. Wykorzystujemy specjalistyczne oprzyrządowanie do odzwierciedlenia procesów psychofizjologicznych, z których dziecko, bądź dorosły nie zdaje sobie sprawy, natomiast może je świadomie kontrolować.

Proszę sobie przypomnieć, jak wygląda elektrokardiogram (EKG), który pokazuje aktywność elektryczną serca. Wykres EEG jest podobny, jednak mniej regularny.  Można porównać to zjawisko do fal na powierzchni wody. To co obserwujemy , jest zawsze sumą nachodzących na siebie fal składowych.  Amplituda i częstotliwość drobnych fal zmienia się z każdym ruchem występującym na wodzie, dlatego  możemy je opisać jako niesynchroniczne. Należy zauważyć, że różne rodzaje fal, od wytworzonych przez płynącą łódź, po powstałe w wyniku wiejącego wiatru, pochodzą z różnych źródeł.

Powyższe przemyślenia mają swoje odniesienie w przypadku EEG. Kora mózgowa bądź wzgórze, których fale pochodzą z innych źródeł, mają również różną częstotliwość.  W zapisie EEG widoczna jest jedna fala, która zawiera wszystkie częstotliwości. Na tej jednej, falującej linii znajdują się szybsze fale „poruszające się” na powierzchni wolniejszych fal.

EEG-biofeedback polega na zapisie informacji za pomocą elektrod umieszczonych na skórze głowy i ukazaniu ich na ekranie, tym samym dostarczając pacjentowi informacji zwrotnej.

Kilka słów o…nagradzaniu!

W Stosowanej Analizie Zachowania, której tematyka nie jest mi obca poprzez ukończone studia aspekt nagradzania również odgrywa ogromna rolę w neuroterapii.  Bardzo ważne jest, aby nagradzanie zachowania było natychmiastowe, proporcjonalne do wysiłku, dostosowane do potrzeb pacjenta oraz zmieniane co jakiś czas. W kontekście treningów EEG-biofeedback dziecko z ADHD, ze spektrum autyzm i in., potrzebuje konkretnych, jasnych komunikatów jak powinno się zachować. Wprowadzone zasady powinny być krótkie i sformułowane pozytywnie. Rolą neuroterapeuty jest szybka, stanowcza oraz systematyczna reakcja na zachowanie dziecka.

Wzmacnianie odpowiedniego zachowania, po którym pojawia się uczucie zadowolenia zwiększa prawdopodobieństwo jego wystąpienia  w podobnych warunkach w przyszłości. Mowa tutaj o „Prawie efektu” Edwarda L.Thorndike’a.  Zachowanie wzmacniane w metodzie EEG-biofeedback stanowi wytwarzanie określonych wzorców fal mózgowych. Natomiast nagrodą za takie właśnie zachowanie jest informacja dla pacjenta w postaci dźwięków i wyświetlanego obrazu na ekranie komputera.

terapia biofeedback warszawa targówek
Źródło: materiały własne autora

Biofeedback a warunkowanie instrumentalne

Kształtowanie reakcji odbywa się poprzez trenowanie zachowań wywołujących szereg wyuczonych odpowiedzi, które mają nieodzwny wpływ na procesy zachodzące w środowisku zewnętrznym. Z biegiem czasu i postępem technicznym można zaobserwować, że warunkowanie instrumentalne działa nie tylko w obszarze zewnętrznym. Wewnętrzne aspekty ciała do których należą m.in. temperatura skóry bądź rytm serca, które podlegają zewnętrznemu nagradzaniu wywołują zmiany fizjologiczne w naszych organizmach.

Urządzenie kontra błędnik 

Biofeedback jest naturalnym procesem biologicznym. Za przykład podam naukę jazdy na nartach. Dzieci potrafiące jeździć na nartach, które po przerwie sezonowej powracają do tej umiejętności nie muszą uczyć się jej od początku. Teraz zadajemy sobie pytanie, dlaczego tak się dzieje? To jest wrodzony neurofeedback. Dokładniej znajduje się on w naszym uchu wewnętrznym. Błędnik jest wypełniony płynem, który wypełnia kanaliki wykrywające nasze ruchy w każdym kierunku. Dane o ruchu są natychmiastowo przesyłane do naszego mózgu dwoma kanałami – słuchową i wzrokowa. Po odebraniu informacji z kanałów mózg dostosowuje napięcie mięśni. Proces ten zachodzi znacznie szybciej, niż byłby świadomie przetwarzany. W wyniku czego dziecko potrafi utrzymać równowagę jeżdżąc na nartach.

eeg biofeedbac warszawa

Jak przygotować się do diagnozy/treningu EEG-biofeedback?

Obowiązuje kilka sztandarowych zasad o których należy pamiętać:

  • na 1-2 godziny przed treningiem nie pić kawy, napojów energetycznych;
  • na 2 godziny przed treningiem nie jeść obfitych posiłków, ale nie być też głodnym;
  • wyłączyć telefon komórkowy;
  • nie przyjmować leków uspokajających, ale ewentualne odstawienie leków należy zawsze skonsultować z lekarzem.

Diagnoza przed treningiem neurofeedback

Neuroterapeuta gromadzi dane dotyczące medycznych, psychologicznych bądź psychiatrycznych symptomów. Ponadto potrzebuje informacji o przyjmowanych lekach w  wyniku przeprowadzonego wywiadu.  Przed rozpoczęciem treningu neurofeedback powinna być wykonana diagnoza obiektywna za pomocą QEEG.

Osoba prowadząca trening nie może sobie pozwolić konstruowanie protokołów do ćwiczeń na zasadzie „zgadywania”. Na podstawie wyników badania QEEG planowanie treningów jest znacznie precyzyjniejsze.

W procesie diagnozowania wykorzystuje się również testy psychologiczne oraz neuropsychologiczne.

terapia zaburzeń uwagi warszawa

Źródło: https://www.behavioralassociates.com/overview-qeeg-brain-map-neurofeedback/

Co to jest QEEG?

To badanie diagnostyczne, które dostarcza wiarygodnych markerów dysfunkcji mózgu. Jest bezpieczną i nieinwazyjną metodą, w której zapisy z sensorów EEG są analizowane ilościowo przez specjalistyczne programy. Wyniki, które są uzyskane z tego badania porównuje się z bazą normatywną, która zawiera zapisy osób zdrowych odwołując się do danej kategorii wiekowej.

Dla kogo jest dedykowany trening EEG-biofeedback?

Treningi EEG Biofeedback są przeznaczone zarówno ludziom zdrowym i aktywnym jak i osobom z dostrzegalnymi dysfunkcjami o podłożu neuro- psycho- fizjologicznym.  

 Osoby mające zaburzenia pochodzenia psychicznego i psychosomatycznego:

  1. zaburzenia pamięci (proceduralnej, epizodycznej, długotrwałej, semantycznej, zespół Korsakowa, amnezja następcza, demencja typu alzheimerowskiego, demencja starcza);
  2. zaburzenia obsesyjno-kompulsywne;
  3. Zespół Tourette’a;
  4. Zespół niedoboru nagradzania ( przymusowe zachowanie krążące wokół czynności przyjemnych . Osoby z tym zespołem nie mają nigdy dość tego, co jest im potrzebne, np. narkotyków, jedzenia, hazardu);
  5. zespół zaburzeń uwagi , nadpobudliwość (ADHD);
  6. agresja;
  7. zaburzenia ruchu: dystonia, choroba Parkinsona;
  8. zaburzenia ze spektrum autyzmu, zespół Aspergera;
  9. problemy szkolne (słabe wyniki  w nauce, dysleksja, dysortografia, dyskalkulia, dysgrafia itp.);
  10. rozwojowe wady wymowy;
  11. przewlekłe bóle głowy, migreny;
  12. zaburzenia snu;
  13. zespół chronicznego zmęczenia;
  14. stany lękowe;
  15. natręctwa;
  16. tiki, depresja;
  17. zaburzenia przyjmowania pokarmów (bulimia, anoreksja);
  18. trema;
  19. napięcia wewnętrzne;
  20. obniżona samoocena.

Pacjenci ze schorzeniami neurologicznymi:

  • dziecięce porażenie mózgowe;
  • urazy czaszki;
  • stan po operacji mózgu;
  • epilepsja;
  • w rehabilitacjach po udarach mózgowych.

Ludzie aktywni, zdrowi:

  • osoby zainteresowane nauką języków obcych – w celu poprawy szybkości zapamiętywania, uczenia się i przypominania materiału;
  • uzyskanie lepszych wyników sportowych, muzycznych;
  • osoby narażone na wysoki poziom stresu, obarczone dużą odpowiedzialnością;
  • artyści, pisarze, dziennikarze, których praca wymaga twórczego działania.

Ile sesji trwa trening EEG-biofeedback?

Oczywiście cele treningowe i długość trwania treningów ustala się indywidualnie z pacjentem. Neuroterapeuta informuje o ilości sesji potrzebnej do uzyskania poprawy stanu wyjściowego.  Treningi dzieli się na krótkoterminowe (ok.10-15 spotkań) dla osób zdrowych, które wymagają usprawniania funkcji poznawczych (sportowcy, pracownicy biurowi). W przypadku osób z ADHD, dysleksją  jest to 40-60 sesji.  Poprawę wyników można odnotować po 20 spotkaniach, jednak ten efekt nie będzie długofalowy i satysfakcjonujący. Długoterminowymi sesjami objęte są osoby dotknięte epilepsją i afazją (ok. 80 sesji).

Jaka jest częstotliwość spotkań?

Przyjmuje się, że trening powinien obywać się minimalnie 1 raz w tygodniu i trwać od 45 do 60 minut. Optymalnie 2-3 razy w tygodniu. W przypadku osób z zaburzeniami lękowymi sesje mogą odbywać się codziennie.

Czy są jakieś przeciwskazania do uczestniczenia w tego typu treningach?

Pacjent nie może jednocześnie korzystać z treningu EEG-biofeedback i treningu uwagi słuchowej metodą prof. A. Tomatisa czy Indywidualnego treningu słuchowego metodą Johansena.

Wiele osób zadaje pytanie, czy występują skutki uboczne po treningu?

Występują rzadko, jednak możliwie jest odczuwanie: zmęczenia, bólów głowy, lęku czy  trudności z zasypianiem. Nieetyczne jest mówienie pacjentowi, że skutki uboczne nigdy nie występują. Pacjent powinien niezwłocznie przekazać informację na temat odczuwanych skutków ubocznych w przypadku ich wystąpienia. Dzięki temu terapeuta ma możliwość zmodyfikować metodę pracy z tym pacjentem.

Autor tekstu i zdjęć:

mgr Katarzyna Odrzywolska – neurologopeda, neuroterapeuta

 

Bibliografia:

  1. Materiały ze szkolenia EEG-biofeedback I stopnia
  2. https://www.biomed.org.pl/
  3. Bąbel.P., Suchowierska-Stephany M., Ostaszewski O., 2018, Analiza Zachowania, GWP, Sopot.
  4. Thompson M., L., red.I.Wolska-Kontewicz, W.Kontewicz, Neurofeedback, 2003, Wydawnictwo Biomed Neurotechnologie
  5. https://www.behavioralassociates.com/overview-qeeg-brain-map-neurofeedback/

images-1.jpg

Elektrostymulacja, co to takiego?

Elektroterapię stosuje się głównie w leczeniu objawowym schorzeń neurologicznych oraz układu ruchu. W tego rodzaju terapii wykorzystuje się różne rodzaje prądów- zarówno prąd stały, jak i zmienny o różnych częstotliwościach. Do kluczowych działań elektrostymulacji należy łagodzenie bólu, poprawa ukrwienia tkanek oraz wzmacnianie mięśni. 

Mechanizm działania TENS?

TENS (Transcutaneous Electrical Nerve Stimulation – przezskórna stymulacja nerwowa) to metoda elektroterapii, która opiera się na działaniu impulsów elektrycznych o niskiej częstotliwości. Prąd generowany przez elektrostymulator, wpływa na nerwy obwodowe, odpowiedzialne za odczuwanie temperatury. Nerwy te odpowiadają za przesyłanie sygnału na drodze nerwowej aż do synaps rdzenia kręgowego, który wywołuje dwa efekty:

  1. Impuls elektryczny zakłóca przepływ bodźców bólowych do mózgu, dlatego mózg nie otrzymuje prawdziwych danych dotyczących miejsca występowania i nasilenia bólu. Wniosek jest taki, że prąd wpływa korzystnie na struktury nerwowe i uniemożliwia prawidłowe odczuwanie bólu.
  2. Elektroterapia ENS wyzwala zwiększoną produkcję naturalnych hormonów beta-endorfin, które mają budowę zbliżoną do morfiny. Ich działanie jest silnie przeciwbólowe i wpływa na poprawę nastroju.

Co to elektrostymulacja nerwowo-mięśniowa prądami EMS?

Elektroterapia nerwowo-mięśniowa EMS ma dwa główne zastosowania. Wzmacnia i rozbudowuje mięśnie oraz wykazuje działanie relaksujące i pobudza krążenie krwi i limfy. Stymulacja EMS wpływa na nerwy ruchowe, które pobudzają mięśnie do skurczu. Działanie tego typu elektrostymulacji oparte jest o prądy pulsacyjne Faraday’a. Niewątpliwie ogromną zaletą stosowania EMS jest możliwość wybiórczego oddziaływania na wybrane partie mięśni. Pacjent poddany elektrostymulacji odczuwa delikatną i jednocześnie głęboką penetrację prądu, w tkankach podskórnych, nerwach oraz mięśniach. 

Dla kogo przeznaczona jest elektrostymulacja TENS ?

Elektroterapia prądami TENS/EMS przeznaczona jest dla dzieci i dorosłych z:

  • opóźnionym rozwojem mowy;
  • nawykowym otwieraniem ust;
  • zaburzeniami napięcia mięśniowego;
  • zaburzeniami stawów skroniowo-żuchwowych (bruksizm, adhezja, czynniki psychiczne: ogryzanie paznokci, nagryzanie obcych przedmiotów);
  • zaburzeniami dyslalicznymi;
  • wysiękowym zapaleniem uszu (zaburzenia pracy trąbki słuchowej);
  • niedosłuchem;
  • problemami z połykaniem pokarmów;
  • ksztuszeniem podczas jedzenia i picia;
  • autyzmem niskofunkcjonującym;
  • korekcji mowy nosowej oraz po usunięciu 3 migdałka;
  • rehabilitacji chorych z afazją;
  • udarem w rozległych obszarach korowych;
  • urazami czaszkowo-mózgowymi;
  • porażeniem nerwu twarzowego;
  • porażeniem mózgowym;
  • rozszczepem podniebienia i krtani oraz w wielu innych przypadkach;
  • migreną, bólami głowy;
  • dotkniętych parestezjami (uczucie mrowienia, drętwienia);
  • ostrym bólem stawów, dłoni i stóp;
  • przewlekłym bólem stawów, dłoni i stóp;
  • cierpiących na rwę kulszową i barkową;
  • bólami fantomowymi;
  • bólami szyjnego piersiowego i lędźwiowego odcinka kręgosłupa;
  • reumatyzmem, artretyzmem;
  • problemami w zakresie ostrości widzenia;
  • słabą motoryką kończyn górnych i dolnych;
  • zaburzeniami oddychania;
  • chorobami górnych dróg oddechowych;
  • chorobami na tle nerwowym.

Warto wspomnieć o stymulacji prof. Han’a, która polega na połączeniu niskiej i wysokiej częstotliwości. Łączy metodę bramki bólowej i wytwarzania endorfin, dlatego przynosi bardzo dobre efekty w walce z bólem.

Czy elektrostymulacja TENS/EMS jest bezpieczna?

Tak. Pacjenci odczuwają wyłącznie lekkie mrowienie na skórze bądź wibracje mięśni wokół elektrod. Impulsy TENS posiadają niskie natężenie i stymulują jedynie nerwy czuciowe na powierzchni skóry. 

Jak długo trwa zabieg elektrostymulacji?

Zabieg trwa od 10 do 15 minut (w zależności od wieku i zaburzeń), jest bezbolesny. Najwyższą skuteczność osiąga się poddając serii 10 lub 20 zabiegów, optymalnie 3-4 razy w tygodniu.

Przeciwskazaniami do korzystania z zabiegów elektrostymulacyjnych są:

1. Silna arytmia serca.

2. Epilepsja (wymaga konsultacji z neurologiem)

3. Aktywny nowotwór złośliwy

4. Stymulacja w okolicy klatki piersiowej u osób z wszczepionym rozrusznikiem serca (elektrostymulacja TENS nie jest przeciwwskazaniem)

5. Nie stymulować mięśni metodą EMS w stanach pooperacyjnych oraz świeżo po urazie. Lekarz prowadzący zdecyduje, kiedy można rozpocząć zabiegi EMS. W tych przypadkach można stosować TENS oraz IFS w celu łagodzenia bólu, stanu zapalnego i obrzęku

6. Elektrody nie mogą być ułożone tak, by prąd przepływał przez serce, czyli jedna elektroda na klatce piersiowej, a druga na plecach.

7. Nieuregulowane nadciśnienie

8. Ciąża – nie wolno stymulować brzucha, jednak można stosować TENS przeciwbólowo np. na stawy i plecy. W trakcie porodu naturalnego zaleca się łagodzenie bólu z użyciem elektrostymulatora TENS.

9. Zaawansowane zaburzenia naczyń w miejscu zabiegowym (żylaki nóg, hemoroidy)

10. Nie umieszczać elektrod na skórze pokrytej ranami lub innymi zmianami. Elektrody można stosować wokół rany.

11. Implanty metalowe nie są przeciwwskazaniem do elektrostymulacji. Nie należy układać elektrod tak, by prąd przepływał bezpośrednio przez implant.

12. Nie stosować na mokre ciało. Jedynie podkłady pod elektrodami mogą być wilgotne, jeśli zachodzi taka potrzeba.

13. Nie używać w czasie gorączki.

Opracowała: Katarzyna Wałowska

Źródło:

  1. Poradnik elektrostymulacji ecostim®

2. Regner A., 2019, Wybrane techniki manualne wspomagające terapię ustno-twarzową, wyd.Conlinuo

3. http://elektrostymulacja.org/

 


beznazwy-1024x672.png

Co to Indywidualna Stymulacja Słuchu JOHANSENA (JIAS)? 

JIAS to metoda opracowana przez duńskiego nauczyciela i psychologa, dyrektora Bałtyckiego Laboratorium Badań Nad Dysleksją – dr Kjelda Johansena. Program Johansena obejmuje różne aspekty stymulacji słuchowej poprzez indywidualnie filtrowaną muzykę instrumentalną i syntetyzowaną nagrywaną na płyty CD, których uczestnik kursu słucha w domu. Muzyka jest tak skomponowana, aby obejmować swoim zakresem różne częstotliwości, w zależności od potrzeby stymulacji. Kjeld Johansen uważa, że stymulacja określonych obszarów mózgu wzmacnia działanie słuchowej stymulacji. W wynikach badań obrazowych mózgu obserwuje się zmiany w zakresie neuronalnej reprezentacji w pierwszorzędowej korze słuchowej. Sposób w jaki neurony reagują na dźwięki zmienia się i jest na nowo uporządkowany, przy czym w obszarze częstotliwości, gdzie była wzmożona stymulacja, więcej neuronów jest aktywnych. Wpływa to m.in. na poprawę zdolności utrzymywania uwagi i koncentracji na wypowiedziach, na poprawę w zakresie uczenia się, czytania, na rozumienie mowy, artykulację, komunikację, samoocenę, regulację napięcia mięśniowego, utrzymanie równowagi oraz koordynację ruchów.

Metoda Johansena od lat stosowana jest z powodzeniem w 16 krajach na świecie.  Cieszy się uznaniem m.in. w Niemczech, Wielkiej Brytanii, Szwecji, Francji, Austrii, USA (znana pod nazwą HSAS), Skandynawii (znana jako ADT).

Dla kogo przeznaczony jest trening słuchowy Johansena?

Johansen IAS przeznaczony jest dla osób z:trening johansena warszawa

  •  zaburzeniami przetwarzania słuchowego,
  • opóźnionym rozwojem mowy, zaburzeniami artykulacji,
  •  zaburzeniami mowy np. w wyniku urazów, udarów,
  •  trudnościami w nauce,
  • dysleksją/zagrożonych ryzykiem dysleksji,
  • ADHD,
  •  zaburzeniami zachowania,
  • zaburzeniami koncentracji, wagi słuchowej,
  •  trudnościami w rozumieniu mowy w hałasie,
  •  zaburzeniami percepcji słuchowej,
  • trudnościami w zrozumieniu i zapamiętaniu instrukcji, poleceń,
  • nadwrażliwością słuchową/ lub i szumami usznymi,
  • autyzmem, Zespołem Aspergera,
  • mózgowym porażeniem dziecięcym.

Jak przebiega trening słuchowy Johansena?

  1. Trening słuchowy Johansena rozpoczyna się od szczegółowej diagnozy obejmującej wywiad, badanie audiometrii tonalnej, szczegółowe badanie lateralizacji oraz test mowy utrudnionej. 
  2. Po diagnozie, uczestnik programu otrzymuje specjalnie dla niego przygotowaną płytę CD z programem terapeutycznym oraz zalecenia dotyczące realizacji programu. Indywidualnie dobrane nagranie powinno być słuchane 6 dni w tygodniu, przez około 10 minut.
  3. Postępy w terapii kontrolowane są na diagnozach międzyetapowych, które, odbywają się co 6-8 tygodni. Po kolejnym badaniu wykonanym na konsultacji, podejmowana jest decyzja czy uczestnik otrzymuje następną odpowiednio dobraną płytę CD, czy kontynuuje słuchanie dotychczasowej. Cały program Indywidualnej Stymulacji Słuchu trwa od 6 do 18 miesięcy. 

Na co wpływa program Johansen IAS:

  • Rozwija zdolność utrzymywania uwagi i koncentracji na wypowiedziach ustnychtrening johansena warszawa targówek
  •  Poprawia zdolność rozumienia mowy w hałasie (tzw. odróżnienia figury od tła)
  •  Wzmacnia postępy w rozwoju
  • Poprawia zdolność zapamiętywania
  • Wspiera naukę i umiejętność czytania i pisania ze słuchu
  • Rozwija rozumienie mowy
  • Poprawia artykulację
  • Harmonizuje napięcie mięśniowe, co wpływa na postawę ciała oraz utrzymanie równowagi
  • Koordynuje ruchy ciała
  • Rozwija motorykę

Dlaczego trening słuchowy JOHANSENA?

  •  metoda JIAS bazująca na neuroplastyczności mózgu, poparta wieloletnimi badaniami i doświadczeniami badaczy
  •  trening JIAS odbywa się w bezpiecznym i znanym środowisku domowym
  • do realizacji programu potrzebne są jedynie słuchawki i odtwarzacz płyt
  • w trakcie stymulacji Johansena IAS nie ma konieczności rezygnowania z innych form terapii, jakimi objęte jest dziecko
  •  czas słuchania płyt wynosi ok. 10 minut dziennie i nie ingeruje znacząco w rytm dnia
  •  JIAS bazuje na powtarzalnych badaniach, dzięki którym można obiektywnie ocenić postępy terapii
  •  wiele badań w zakresie rozległych sieci neuronalnych wskazuje na znaczenie treningu muzycznego dla rozwoju mowy; m.in. wg badań muzykologa i neurologa Eckarta Altenmulera z Hanoweru stwierdzono, że muzyka jest najsilniejszym bodźcem dla zmian w strukturze neuronalnej

 

Umów diagnozę


baby-1426651_960_720.jpg

kiedy do logopedy

Kiedy do logopedy? Czy z dzieckiem niemówiącym można już iść do logopedy?

„Jeszcze nie mówi i już u logopedy? Nie miałam pojęcia, że takie małe dzieci też chodzą do logopedy. I co pani z nimi robi?” Takie pytania słyszę bardzo często, gdy z gabinetu wychodzi rodzic z niemowlakiem na rękach. Zawód logopedy kojarzony jest zazwyczaj z korekcją wad wymowy. Jest jednak zupełnie inaczej. Logopedia jest szeroką dyscypliną, a logopeda może dokonać badania i udzielić wsparcia już noworodkowi. Nie ma także górnej granicy wieku, gdy można zgłosić się do logopedy. Logopeda skutecznie pomaga także osobom dorosłym w korekcji wad wymowy, poprawie emisji głosu, nauce prawidłowego toru oddechowego etc.

Kiedy zatem warto wybrać się na konsultację logopedyczną?

Do logopedy należy przyjść, gdy:

  • dziecko ma trudności ze ssaniem, połykaniem, gryzieniem, żuciem
  • dziecko około 3 – go miesiąca nie głuży ( nie wydaje dźwięków gardłowych typu a-gggg)
  • dziecko 6-7 miesięczne nie gaworzy ( nie wymawia ciągów sylab np bababa, mamama)
  • dziecko około roku nie wymawia pojedynczych słów
  • dziecko dwuletnie ma ograniczony zasób słownictwa (kilka, kilkanaście słów) lub nie mówi, nie tworzy prostych zdań typu „mama am”
  • niezależnie od wieku, dziecko mówi niewyraźnie, wypowiedzi są niezrozumiałe
  • dziecko nie reaguje na polecenia, nie nawiązuje kontaktu wzrokowego, wypowiada niezrozumiałe ciągi dźwięków, nie reaguje na imię
  • podczas artykulacji dziecko wysuwa język między zęby
  • dziecko ma często otwartą buzię, nadmiernie się ślini
  • dziecko w 4 roku życia nie wymawia głosek s,z,c,dz (mówi np śłońce zamiast słońce)*
  • dziecko w 5 roku życia nie wymawia głosek sz, rz, cz, dż (mówi np. safa zamiast szafa)*
  • dziecko w 6 roku życia nie wymawia głoski r*
  • dziecko 7- letnie nie wymawia jakichś głosek lub wymawia je w sposób zdeformowany
  • dziecko ma trudności z nauką czytania, pisania
  • dziecko się jąka
  • dziecko przestało mówić w określonych miejscach lub nie odzywa się do osób np. zawsze w przedszkolu lub w sklepie
  • występują trudności w zakresie jedzenia
  • planujemy leczenie ortodontyczne lub jesteśmy w trakcie, aby ocenić sposób połykania, pozycję  spoczynkową języka, budowę narządów mowy i wspomóc leczenie ortodontyczne
  • w każdym momencie, gdy mamy wątpliwości, co do prawidłowości rozwoju mowy i komunikacji.

Pamiętaj, zawsze lepiej wybrać się na konsultację i usłyszeć, że nie ma zaburzeń, niż zwlekać i przeoczyć zaburzenie na wczesnym etapie, gdy często możemy skutecznie pomóc i nie tworzą się wtórne zaburzenia, a nieprawidłowe schematy nie utrwalają! Ważne, aby oddziaływania logopedyczne były wdrożone jak najwcześniej, wtedy są większe szanse na eliminację zaburzeń.

Przykład: dziecko dwuletnie nie mówi i trafia do żłobka, gdzie nie ma możliwości nawiązać kontaktu werbalnego z rówieśnikami, może próbować innych sposobów komunikacji (np. szarpnięcie, uderzenie, ugryzienie, ciągnięcie za włosy, krzyk), może też wycofywać się z sytuacji komunikacyjnych, niechętnie uczestniczyć w zajęciach, odczuwać frustrację, lęk związany z tymi trudnościami.

skuteczny logopeda dla dziecka

W przypadku wątpliwości związanych z rozwojem Twojego dziecka zapraszamy na diagnozy i konsultacje logopedyczne – > KONTAKT

 

*niekiedy, pomimo, artykulacji głosek w zakresie normy dla wieku, może okazać się, że w wyniku nieprawidłowości w zakresie funkcji prymarnych (np połykania), nieprawidłowej budowy czy obniżonej sprawności narządów mowy należy rozpocząć ćwiczenia, ponieważ głoski nie ukształtują się prawidłowo bez oddziaływań logopedycznych


happy-1720748_960_720.jpg

terapia miofunkcjonalna warszawa

Każdy element zespołu twarzowo-szczękowego (tkanki twarde i tkanki miękkie) dynamicznie kształtuje narząd żucia oraz obwodowy narząd mowy. Zatem, czynniki uszkadzające narząd żucia wpływają także na funkcjonowanie obwodowego narządu mowy. Wśród czynników wywołujących nieprawidłowości w narządzie żucia możemy wyróżnić czynniki egzogenne i endogenne.

Szacuje się że około 80-85 % zaburzeń szczękowo – zgryzowo – zębowych powstaje w wyniku działania czynników zewnątrzpochodnych w okresie pozapłodowym. Wśród głównych, nabytych przyczyn  wad zgryzu wymienia się m.in.  dysfunkcje, parafunkcje, niedrożność górnych dróg oddechowych, alergie oraz urazy mechaniczne w obrębie twarzo – czaszki.

leczenie wad wymowy warszawaZaburzenia mowy współwystępujące z nieprawidłowościami zgryzowymi określane są jako rozwojowa obwodowa dyslalia zgryzowa (dysglosja zębowa, dysglosja zgryzowo – zębowa), przejawiają się one nieprawidłową realizacją fonemów u osób z wadami zgryzu. Diagnoza logopedyczna w przypadku osób z nieprawidłowościami zgryzowymi dopełniana jest rozpoznaniem ortodontycznym. Ważne, aby współpraca logopedy z ortodontą była zaplanowana i komplementarna. Dzięki temu możliwe jest skuteczne prowadzenie procesu diagnostycznego, a następnie oddziaływań terapeutyczno – leczniczych.

Terapia logopedyczna (terapia miofunkcjonalna) w dyslalii zgryzowej ukierunkowana jest na ukształtowanie i utrwalenie prawidłowej realizacji fonemów poprzez ćwiczenia normalizacji:

  • toru oddechowego,
  • prawidłowej pozycji spoczynkowej języka,
  • sposobu połykania,
  • ruchomości aparatu artykulacyjnego,
  • koordynacji oddechowej, artykulacyjnej i fonacyjnej.

Kształtowanie prawidłowego toru oddechowego oraz prawidłowej pozycji spoczynkowej języka jest istotnym elementem terapii, nie tylko w aspekcie logopedycznym, ale także w procesie leczenia ortodontycznego. Język pełni funkcję naturalnego aparatu ortodontycznego i jego prawidłowa pozycja spoczynkowa może warunkować rozpoczęcie leczenia ortodontycznego oraz wpływać na jego efektywność i trwałość zmian spowodowanych oddziaływaniami ortodonty.

Nosowy tor oddechowy umożliwia kształtowanie prawidłowej pozycji spoczynkowej języka, która z kolei determinuje prawidłowy sposób połykania, dlatego w przypadku nieprawidłowości ważne jest ustalenie patomechanizmów zaburzeń w sferze oro – facjalnej i interdyscyplinarne oddziaływanie ukierunkowane na usunięcie przyczyn zaburzeń.

leczenie u logopedy i ortodonty

W procesie terapeutycznym pacjentów z zaburzeniami miofunkcjonalnymi w sferze oro – facjalnej istotna jest także eliminacja ewentualnych parafunkcji, dysfunkcji i kompensacji oraz innych nieprawidłowości stwierdzonych w trakcie indywidualnej oceny logopedycznej.

współpraca logopedy z ortodontąDzięki współpracy logopedy z ortodontą często możliwe jest szybsze i trwałe osiągnięcie celów terapeutycznych. 

 

Opracowała neurologopeda, terapeuta miofunkcjonalny:

mgr Anna Derlatka

Bibliografia:

Grabias S., Panasiuk J., Woźniak T., „Standardy postępowania logopedycznego”, wyd. UMCS, 2015.


logospec

ul.Bolesławicka 51b
03-377 Warszawa
tel.:530 511 982
mail:logospec.centrum@gmail.com

Zapisz sie do newslettera

Wszelkie prawa zastrzeżone © 2021 logospec.pl